paviljon cvijeta zuzuric

Cvijeta

DODEKATLOS Izožba slika Nikole Žigona

10.09.2015. - 05.10.2015.

Na stvaralačkom putu beogradskog slikara Nikole Žigona sasvim novu etapu predstavljaju slike nadahnute grčkim mitovima. Četrdesetpet platna velikih dimenzija, nastalih tokom protekle dve i po godine, objedinjenih naslovom „Dodekatlos (Dvanaest zadataka)“, Žigon premijerno predstavlja u Paviljnonu „Cvijeta Zuzorić“.
Opredelivši se 2013. godine da počne da se bavi likovnom interpretacijom grčkih mitova, Žigon je tada u građenju slike prvi put krenuo od teme, odnosno, narativnog sižea. Tada je otkrio da zadatost teme na početku izvedbe znatno sužava prostor delovanja, no da u daljim fazama interpretacije i rada otvara brojne nove puteve i mogućnosti. Na ovim platnima crtež se povlači u drugi plan, mahom sveden na detalj, dok boja preuzima funkciju osnovnog konstruktivnog elementa slike. Tako se definišu dve grupe slika: one koje se u svojoj svedenosti približavaju geometrijskoj apstrakciji, ili slikarstvu bojenog polja, i druge, bliže apstraktnom ili kolorističkom ekspresionizmu.
Serija slika Dodekatlos - reč je o dvanaest zadataka koje je Euristej, gospodar Tirinta, Mikene i Mideje, zadao slavnom grčkom junaku Heraklu, ključna je u kojoj Žigon razvija i definiše, u njegovom opusu, nov postupak slikarske izvedbe. No pored Dvanaest zadataka, on je pojedina platna posvetio doživljajima: Afrodite, Hefesta, Odiseja, Bahusa, Bahatkinja, Prometeja, Here, Hektora, Ahila, Tezeja, Krona, i još nekih mitoloških likova.
U tekstu kataloga ove izložbe, naslovljenom „Prizori civilizacijskog detinjstva“, istoričarka umetnosti Danijela Purešević ukazuje da je slikar ovom izložbom „iz poetskog prostora intimnog i ličnog, zakoračio u sferu kolektivnog, osvestivši vlastiti težnju za spoznajom arhetipa“, i objašnjava slikarski proces: „U inicijalnoj formulaciji pojedinačnih kompozicija, Žigon polazi od narativnih elemenata određenih mitoloških priča, postavljajući ih kao ilustrativnu konturu. Potom, on takvu osnovu razrađuje, odnosno, počinje da je razara. Zaodeva je u likovno ruho tako što slika krupnim, ekspresivnim, širokim namazima špahtle ili četke, katkad stvarajući monohromatske površine. Polazne figurativne forme ponekad zadržavaju svoju prepoznatljivost, no, često ih on razgrađuje do apstraktnog, do sasvim ogoljene ekspresije. Slike nastaju brzo, u jednom dahu, i one prevashodno reflektuju slikarev doživljaj određenog mitološkog predloška, u čijoj interpretaciji boja stiče ključnu ulogu“.



Najave izložbi